Ερωτικές απάτες με δήθεν εγκλωβισμένες γυναίκες στα κατεχόμενα της Ουκρανίας: Ανυποψίαστοι άντρες χάνουν χιλιάδες ευρώ με εικόνες ΑΙ και πλαστά διαβατήρια

Μια διαδικτυακή απάτη μεγάλης έκτασης, με επιτήδειους να εκμεταλλεύονται τον πόλεμο στην Ουκρανία, τον πόνο και τις δυσκολίες που αυτός προκαλεί σε όσους τον ζουν καθημερινά, για να αποσπάσουν χρήματα από άνδρες που αναζητούν ερωτική σύντροφο, αποκαλύπτει έρευνα που πραγματοποίησε ο Kyiv Independent.

Όπως αποδεικνύεται, απατεώνες χρησιμοποιούν κλεμμένες φωτογραφίες, πλαστά έγγραφα και εικόνες που έχουν υποστεί επεξεργασία με τεχνητή νοημοσύνη, αυτοπαρουσιάζονται ως Ουκρανές που έχουν παγιδευτεί σε περιοχές υπό ρωσική κατοχή και ζητούν οικονομική βοήθεια για να διαφύγουν και να συναντήσουν τους άνδρες με τους οποίους έχουν αναπτύξει διαδικτυακή σχέση.

Η έρευνα εξέτασε 58 περιπτώσεις, που παραπέμφθηκαν από τη μη κερδοσκοπική οργάνωση «Helping to Leave», η οποία βοηθά ανθρώπους να εγκαταλείψουν τα κατεχόμενα στην Ουκρανία (Ζαπορίζια, Χερσώνα, Ντονέτσκ και Λουχάνσκ). Τα ευρήματα έδειξαν ότι πολλές από τις γυναίκες που δήθεν χρειάζονταν διάσωση, δεν βρίσκονταν καν στις περιοχές αυτές, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις οι ταυτότητές τους ήταν εντελώς κατασκευασμένες.

Στο γενικό μοτίβο, οι απατεώνες κέρδιζαν την εμπιστοσύνη των θυμάτων τους, δημιουργώντας σταδιακά μια προσωπική σχέση και παρουσιάζοντας ολοένα πιο δραματικές ιστορίες για τις συνθήκες διαβίωσής τους. Όταν εξασφάλιζαν τη συναισθηματική εμπλοκή τους, τότε ζητούσαν χρήματα για να «δραπατεύσουν» από την κατοχή, ταξιδιωτικά έγγραφα ή υποτιθέμενες πληρωμές που απαιτούνταν για τη διαφυγή τους. Σε μία περίπτωση, ένας άνδρας έχασε 2.500 ευρώ, ενώ άλλο θύμα φέρεται να έστειλε περίπου 9.000 ευρώ.

Ο 48χρονος Αυστριακός που πίστεψε ότι γνώρισε τον έρωτα στην κατεχόμενη Ουκρανία

Ένας 48χρονος με το όνομα Στέφαν, Αυστριακός υπήκοος, αναζητούσε σύντροφο από την Ουκρανία. Είχε διατηρήσει στο παρελθόν σχέση με μια Ουκρανή και, όπως εξήγησε στον Kyiv Indepedent, τον προσέλκυε η σημασία που θεωρούσε ότι αποδίδει η ουκρανική κουλτούρα στην οικογένεια.

Μέσω της διεθνούς ιστοσελίδας γνωριμιών Christian Cupid γνώρισε μια γυναίκα που συστηνόταν ως «Αλόνα Παντσένκο» και υποστήριζε ότι ζούσε στην Ενερχοντάρ, πόλη της περιφέρειας Ζαπορίζια που βρίσκεται υπό ρωσική κατοχή.

Λίγο μετά την πρώτη τους επαφή, η γυναίκα πρότεινε να συνεχίσουν την επικοινωνία τους μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Για τους επόμενους τρεις μήνες αντάλλασσαν μεγάλα μηνύματα, χωρίς όμως να μιλήσουν ποτέ τηλεφωνικά ή μέσω βιντεοκλήσης. Η «Αλόνα» ισχυριζόταν ότι δεν διέθετε κινητό τηλέφωνο και μπορούσε να επικοινωνεί μόνο μέσω ενός παλιού tablet, το οποίο συνδεόταν σε δημόσια δίκτυα Wi-Fi, λόγω των συνθηκών που επικρατούσαν στην κατεχόμενη πόλη.

Με την πάροδο του χρόνου, η ιστορία της γινόταν όλο και πιο δραματική. Υποστήριζε ότι ήταν άνεργη, ότι είχαν τελειώσει τα χρήματά της και ότι κάποια στιγμή χρειάστηκε να νοσηλευτεί με «σοβαρή εξάντληση», επειδή είχε μείνει δύο ημέρες χωρίς φαγητό. Τελικά, είπε στον Στέφαν ότι ο μοναδικός τρόπος για να συναντηθούν ήταν να τη βοηθήσει οικονομικά να εγκαταλείψει την κατεχόμενη περιοχή.

Για να μπορέσει να γίνει πιο πιστευτή, του έστελνε συχνά φωτογραφίες που υποτίθεται ότι απεικόνιζαν την ίδια και την καθημερινότητα στην Ενερχοντάρ. Ωστόσο, η έρευνα έδειξε πως τα στοιχεία που του παρουσίαζε ήταν κατασκευασμένα, καθώς οι φωτογραφίες της εντοπίστηκαν σε προφίλ άλλης γυναίκας, οι εικόνες που υποτίθεται πως είχαν τραβηχτεί στην Ενερχοντάρ προέρχονταν από τοπικό μέσο ενημέρωσης και υπήρχαν ενδείξεις επεξεργασίας με τεχνητή νοημοσύνη σε ορισμένες φωτογραφίες και βίντεο. Ακόμη και το έγγραφο ταυτοποίησης που είχε στείλει η «Αλόνα» περιείχε μη έγκυρο αριθμό και φωτογραφία επεξεργασμένη με AI.

Η τελική αντίφαση προέκυψε όταν ζήτησε από τον Στέφαν να της στείλει χρήματα μέσω Western Union. Συγκεκριμένα, τον καθοδήγησε να δηλώσει ως χώρα κατοικίας του παραλήπτη την Ουκρανία, παρότι υποστήριζε ότι βρισκόταν σε περιοχή υπό ρωσική κατοχή, όπου η Western Union δεν λειτουργεί. Ο Στέφαν ψυλλιάστηκε ότι κάτι δεν πάει καλά και τελικά δεν έστειλε χρήματα. Άλλοι άνδρες, ωστόσο, δεν στάθηκαν το ίδιο τυχεροί.

Περίπου 200 αιτήματα διάσωσης για γυναίκες που μπορεί να μην υπήρχαν

Από το 2022, η μη κερδοσκοπική οργάνωση Helping to Leave έχει δεχθεί χιλιάδες αιτήματα από ανθρώπους που επιθυμούν να εγκαταλείψουν περιοχές της Ουκρανίας υπό ρωσικό έλεγχο. Η οργάνωση έχει βοηθήσει χιλιάδες πολίτες να διαφύγουν από τα κατεχόμενα εδάφη και τα μέλη της είναι εξοικειωμένα με επείγουσες εκκλήσεις εκκένωσης.

Με την πάροδο του χρόνου, όμως, άρχισε να δέχεται μια διαφορετική κατηγορία αιτημάτων. Άνδρες από το εξωτερικό επικοινωνούσαν μαζί της, ζητώντας να οργανώσει τη διάσωση Ουκρανών γυναικών που είχαν γνωρίσει στο Διαδίκτυο και οι οποίες ισχυρίζονταν ότι ήταν εγκλωβισμένες σε περιοχές υπό ρωσική κατοχή.

Ορισμένοι ζητούσαν από την οργάνωση να αναλάβει την απομάκρυνσή τους. Άλλοι είχαν ήδη στείλει χρήματα στις γυναίκες, πιστεύοντας ότι πλήρωναν για τη διαφυγή τους και ότι θα τις συναντούσαν μόλις έφταναν σε ασφαλές μέρος. Η συνάντηση, όμως, δεν πραγματοποιούνταν ποτέ.

Σύμφωνα με τη Νατάλια, υπεύθυνη επικοινωνίας του οργανισμού, η Helping to Leave έχει λάβει περίπου 200 τέτοια αιτήματα τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Πλέον δέχεται έως και τέσσερις παρόμοιες εκκλήσεις την εβδομάδα.

Πλήρωσε 2.500 ευρώ για να σώσει τη «Βικτόρια»

Παρόμοια εμπειρία είχε και ο Κάρστεν Ρ., ένας Γερμανός που γνώρισε διαδικτυακά μια γυναίκα η οποία συστηνόταν ως «Βικτόρια Κρεμεντσούτσκα». Η γυναίκα ισχυριζόταν ότι ήταν παγιδευμένη σε περιοχή υπό ρωσική κατοχή, απέφευγε τις βιντεοκλήσεις και ζητούσε χρήματα για να διαφύγει.

Όταν ο Κάρστεν δέχθηκε να τη βοηθήσει, εκείνη του ανακοίνωσε ότι είχε αρχίσει το ταξίδι της. Στη συνέχεια, όμως, εμφανίστηκαν διαδοχικά νέα προβλήματα που απαιτούσαν επιπλέον χρήματα. Αρχικά του είπε ότι χρειαζόταν να πληρώσει για να περάσει από σημείο ελέγχου μεταξύ κατεχόμενων και ουκρανοκρατούμενων περιοχών. Αργότερα ισχυρίστηκε ότι είχε κάποιο χρέος που την εμπόδιζε να συνεχίσει το ταξίδι.

Τα έγγραφα που του έστειλε, όμως, αποδείχθηκαν πλαστά, καθώς το αντίγραφο του διαβατηρίου της είχε υποστεί ψηφιακή επεξεργασία, η φωτογραφία ήταν τοποθετημένη με Photoshop, το επώνυμο περιείχε ορθογραφικό λάθος και η γραμματοσειρά δεν αντιστοιχούσε σε εκείνη ενός ουκρανικού διαβατηρίου.

Οι φωτογραφίες που παρουσίαζε ως δικές της ανήκαν σε άλλη γυναίκα, η οποία ζούσε στη Ρωσία, ενώ ορισμένες εικόνες έφεραν ενδείξεις αλλοίωσης με τεχνητή νοημοσύνη.

Κάποια στιγμή, ο Κάρστεν ζήτησε πιο συγκεκριμένες αποδείξεις. «Της είπα: "Θέλω να δω τις βαλίτσες σου. Θέλω να σε δω να κρατάς ένα χαρτί με το όνομά μου και την ημερομηνία"», ανέφερε στο Kyiv Independent. Η φωτογραφία που ζήτησε πράγματι έφτασε, αλλά οι ερευνητές του ουκρανικού μέσου επιβεβαίωσαν ότι είχε υποστεί επεξεργασία με AI.

Ακόμη και όταν άρχισε να ανακαλύπτει τις αντιφάσεις, ο Κάρστεν δυσκολεύτηκε να διακόψει την επικοινωνία. Σε μια περίπτωση σκέφτηκε ακόμη και να οδηγήσει μέχρι ένα συνοριακό πέρασμα της Ουκρανίας, όταν η «Βικτόρια» του είπε ότι είχε εγκλωβιστεί εκεί. Τελικά πείστηκε ότι συνομιλούσε με απατεώνες, μέχρι, όμως, να σταματήσει τις πληρωμές, είχε προλάβει να στείλει συνολικά 2.500 ευρώ.

Η έρευνα των 58 περιπτώσεων και τα πρόσωπα πίσω από τις φωτογραφίες

Ο Kyiv Independent εξέτασε 58 υποθέσεις που είχαν παραπεμφθεί από την Helping to Leave, αξιοποιώντας φωτογραφίες, στοιχεία επικοινωνίας, εργαλεία αναγνώρισης προσώπων και έρευνα σε δημόσια διαθέσιμες διαδικτυακές πηγές.

Οι περισσότερες γνωριμίες ξεκινούσαν σε ιστοσελίδες, όπως οι UkraineDate, Christian Cupid και International Cupid.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι γυναίκες επικοινωνούσαν απευθείας με τους άνδρες μέσω Instagram ή X. Από τις 58 περιπτώσεις, οι δημοσιογράφοι - ερευνητές κατάφεραν να αντιστοιχίσουν 22 φωτογραφίες προφίλ με πραγματικές γυναίκες, ενώ δύο επιπλέον προφίλ φαίνεται ότι χρησιμοποιούσαν ταυτότητες δημιουργημένες με τεχνητή νοημοσύνη. Για τις υπόλοιπες υποθέσεις δεν υπήρχαν επαρκείς φωτογραφίες ή άλλα στοιχεία ώστε να επιβεβαιωθεί η ταυτότητα των γυναικών.

Από τα 22 προφίλ που χρησιμοποιούσαν φωτογραφίες πραγματικών προσώπων, μόνο επτά έφεραν ονόματα που αντιστοιχούσαν στις γυναίκες των φωτογραφιών.

Σε ορισμένες από αυτές τις περιπτώσεις, οι γυναίκες συμμετείχαν ακόμη και σε βιντεοκλήσεις, επιβεβαιώνοντας ότι ήταν πράγματι τα πρόσωπα που εμφανίζονταν στις εικόνες. Ωστόσο, έλεγαν ψέματα για το πού βρίσκονταν: ζούσαν είτε σε περιοχές που ελέγχονταν από την ουκρανική κυβέρνηση είτε στο εξωτερικό. Καμία δεν βρισκόταν στα κατεχόμενα εδάφη.

Στις υπόλοιπες 15 περιπτώσεις, τα ονόματα και τα επώνυμα των προφίλ δεν αντιστοιχούσαν στις πραγματικές γυναίκες που απεικονίζονταν.

Δέκα από αυτές ήταν δημοφιλείς δημιουργοί περιεχομένου στο Instagram, από τη Ρωσία, τη Μολδαβία, την Ουκρανία, τη Γερμανία, τη Δανία και τη Λετονία. Οι εικόνες που χρησιμοποιούσε η «Αλόνα» ανήκαν στη Νατάλια Τσερνίσοβα, γυναίκα από το Κισινάου της Μολδαβίας, ενώ οι φωτογραφίες της «Βικτόρια» προέρχονταν από την Άννα Κολεσνιάκ, από τη Ρωσία. Αμφότερες διατηρούν δημοφιλείς λογαριασμούς στο Instagram.

Το κοινό μοτίβο απάτης: Καμία βιντεοκλήση, διαδοχικές κρίσεις και αιτήματα για χρήματα

Η ανάλυση των ηλεκτρονικών μηνυμάτων και των συνομιλιών που εξέτασαν οι δημοσιογράφοι του Kyiv Indepedent αποκάλυψε ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο στις 58 υποθέσεις: oι γυναίκες παρουσιάζονταν ως εγκαταλελειμμένες και εγκλωβισμένες σε περιοχές υπό ρωσική κατοχή, ισχυριζόμενες ότι δεν μπορούσαν να λάβουν βοήθεια ούτε από τις ουκρανικές αρχές ούτε από ανθρωπιστικές οργανώσεις.

Σε ορισμένες περιπτώσεις υποστήριζαν ότι δεν υπήρχε καμία δυνατότητα εκκένωσης, δημιουργώντας στους άνδρες την εντύπωση ότι ήταν οι μόνοι που μπορούσαν να τις σώσουν.

«Η Νατάλια από την Helping to Leave δεν πρόκειται να με βοηθήσει να φύγω από εδώ. Πώς δεν μπορείς να το καταλάβεις;», είχε γράψει η «Αλόνα» στον Στέφαν. Στην πραγματικότητα, όταν οι γυναίκες που περιλαμβάνονταν στις εξεταζόμενες υποθέσεις παραπέμπονταν στη μη κερδοσκοπική οργάνωση, είτε δεν επικοινωνούσαν ποτέ μαζί της είτε δεν συνεργάζονταν με τους συντονιστές για να διευκρινίσουν τι είδους βοήθεια χρειάζονταν.

Ένα ακόμη κοινό χαρακτηριστικό ήταν η συστηματική αποφυγή των βιντεοκλήσεων. Οι γυναίκες επικαλούνταν ασταθές Διαδίκτυο στις κατεχόμενες περιοχές, παλιές ηλεκτρονικές συσκευές ή περιορισμούς στις εφαρμογές επικοινωνίας. Παράλληλα, απέφευγαν να μοιραστούν τους προσωπικούς τους λογαριασμούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Μετά την αρχική γνωριμία, οι συνομιλίες μεταφέρονταν συνήθως σε email, Telegram ή WhatsApp. Οι λογαριασμοί Telegram συχνά απέκρυπταν τους αριθμούς τηλεφώνου, ενώ οι λογαριασμοί WhatsApp ήταν συνήθως καταχωρισμένοι με ουκρανικούς αριθμούς.

Έστελναν ακόμη και ψεύτικη ζωντανή τοποθεσία μέσω WhatsApp

Σε ορισμένες περιπτώσεις οι γυναίκες έστελναν στα θύματά τους ζωντανή τοποθεσία μέσω WhatsApp, η οποία φαινόταν να επιβεβαιώνει ότι βρίσκονταν σε περιοχή υπό ρωσική κατοχή.

Ωστόσο, όπως διαπίστωσε o Kyiv Independent, τέτοιου είδους δεδομένα μπορούν να παραποιηθούν με εφαρμογές που επιτρέπουν την αλλοίωση των πληροφοριών GPS.

Οι δημοσιογράφοι πραγματοποίησαν μάλιστα σχετικό πείραμα, καταφέρνοντας μέσα σε μόλις δέκα λεπτά να κοινοποιήσουν ζωντανή τοποθεσία που τους εμφάνιζε στο Παρίσι, ενώ βρίσκονταν στην Ουκρανία. Όταν επιχείρησαν να επικοινωνήσουν με τους αριθμούς τηλεφώνου και τους λογαριασμούς Telegram που είχαν δώσει οι υποτιθέμενες γυναίκες στα θύματά τους, δεν έλαβαν καμία απάντηση.

Οι περισσότεροι τηλεφωνικοί αριθμοί ήταν άκυροι ή είχαν πάψει να λειτουργούν, γεγονός που υποδηλώνει ότι ενδεχομένως χρησιμοποιούνταν προσωρινά για τις ανάγκες της απάτης.

Όταν τα μηνύματα και οι δικαιολογίες δεν αρκούσαν για να πείσουν τους άνδρες να στείλουν χρήματα, οι απατεώνες κατέφευγαν σε πλαστά έγγραφα. Πολλές γυναίκες έστελναν φωτογραφίες ουκρανικών διαβατηρίων. Ωστόσο, με εξαίρεση ένα, όλα τα έγγραφα που εξετάστηκαν παρουσίαζαν ενδείξεις ψηφιακής αλλοίωσης, όπως τροποποιημένα προσωπικά στοιχεία, επεξεργασμένες φωτογραφίες ή μη έγκυρους αριθμούς διαβατηρίου.

Στη συνέχεια ζητούσαν από τους άνδρες να πληρώσουν τα συγκεκριμένα ποσά προκειμένου να συνεχιστεί η υποτιθέμενη διαφυγή τους.

Ποιοι κρύβονται πίσω από τις απάτες – Εντοπίστηκαν και διασυνδέσεις με τη Ρωσία

Ένα από τα δυσκολότερα σημεία της έρευνας ήταν η ταυτοποίηση των ανθρώπων που βρίσκονταν πίσω από τα ψεύτικα προφίλ.

Σε ορισμένες περιπτώσεις οι γυναίκες των οποίων οι φωτογραφίες χρησιμοποιούνταν, συμμετείχαν πράγματι στις συνομιλίες. Οι δημοσιογράφοι εντόπισαν τέσσερις υποθέσεις στις οποίες οι γυναίκες είχαν δεχθεί να πραγματοποιήσουν βιντεοκλήσεις, επιβεβαιώνοντας ότι ήταν τα πρόσωπα που εμφανίζονταν στις φωτογραφίες.

Σε πολλές άλλες περιπτώσεις, όμως, η επικοινωνία περιοριζόταν αποκλειστικά σε γραπτά μηνύματα, καθιστώντας πολύ δυσκολότερο τον εντοπισμό των πραγματικών διαχειριστών των λογαριασμών.

Οι χρηματικές μεταφορές, από την πλευρά τους, προσέφεραν ορισμένες ενδείξεις. Πολλές γυναίκες ζητούσαν πληρωμές μέσω υπηρεσιών όπως Western Union, RIA και MoneyGram, ενώ κάποιες χρησιμοποιούσαν και το PayPal. Οι υπηρεσίες παραλαβής μετρητών επέτρεπαν τη μεταφορά χρημάτων χωρίς την άμεση αποκάλυψη τραπεζικών λογαριασμών. Σε αρκετές περιπτώσεις οι γυναίκες ζητούσαν από τους άνδρες να δηλώσουν ως παραλήπτη το όνομα που χρησιμοποιούσαν στο προφίλ γνωριμιών τους και ως χώρα κατοικίας την Ουκρανία.

Η επιλογή της Ουκρανίας ως χώρας παραλαβής των χρημάτων ήταν εκείνη που «τράκαρε» με τους ισχυρισμούς ότι οι γυναίκες βρίσκονταν σε περιοχές υπό ρωσική κατοχή. Παρότι η Ουκρανία και το μεγαλύτερο μέρος της διεθνούς κοινότητας αναγνωρίζουν τα κατεχόμενα εδάφη ως ουκρανικά, στην πράξη αυτά ελέγχονται από τις ρωσικές αρχές και είναι αποκομμένα από το ουκρανικό χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Εκπρόσωπος εξυπηρέτησης πελατών της Western Union επιβεβαίωσε ότι η εταιρεία δεν λειτουργεί στις περιοχές υπό ρωσική κατοχή. Επομένως, χρήματα που αποστέλλονταν στην Ουκρανία μπορούσαν να εισπραχθούν μόνο σε περιοχές υπό τον έλεγχο του Κιέβου.  Η έρευνα εντόπισε επίσης τουλάχιστον δύο περιπτώσεις με ενδείξεις διασύνδεσης με τη Ρωσία.

Σε μία από αυτές, μια γυναίκα ζήτησε από το θύμα της να καταβάλει χρήματα σε υποτιθέμενο ταξιδιωτικό γραφείο. Τα τραπεζικά στοιχεία που έστειλε ανήκαν σε Ρώσο υπήκοο, τον Βλαντισλάβ Γκαφάροφ, με λογαριασμό σε ρωσική τράπεζα. Σύμφωνα με διαρροή βάσης δεδομένων του 2023, ο αριθμός τηλεφώνου που χρησιμοποιούσε η γυναίκα συνδεόταν με τον ίδιο άνδρα, ο οποίος εμφανιζόταν ως εργαζόμενος στη Στρατιωτική Ακαδημία Επικοινωνιών της Αγίας Πετρούπολης.

Οι δημοσιογράφοι εξέτασαν επίσης το ενδεχόμενο ορισμένοι λογαριασμοί να χρησιμοποιούνται από περισσότερα από ένα πρόσωπα.

Από τα γραφεία γνωριμιών στα ψεύτικα προφίλ

Η χρήση ταυτοτήτων Ουκρανών γυναικών σε διαδικτυακές ερωτικές απάτες δεν αποτελεί καινούργιο φαινόμενο. Στο παρελθόν έχουν καταγραφεί περιπτώσεις αλλοδαπών που ταξίδεψαν στην Ουκρανία για να συναντήσουν γυναίκες με τις οποίες πίστευαν ότι είχαν αναπτύξει σχέση, αλλά τελικά δεν τις συνάντησαν ποτέ.

Παρόμοιες πρακτικές έχουν καταγραφεί στη Ρωσία, τη Λευκορωσία, το Καζακστάν, την Γκάνα και τη Νιγηρία, μεταξύ άλλων χωρών. Αν και υπάρχουν νόμιμα γραφεία γνωριμιών, προηγούμενες έρευνες έχουν εντοπίσει πρακτορεία που χρησιμοποιούσαν εικονικά προφίλ ή πλήρωναν χειριστές συνομιλιών για να παρατείνουν την επικοινωνία και να εξασφαλίζουν περισσότερα έσοδα από τους πελάτες.

Το 2023, η μεγαλύτερη πλατφόρμα αναζήτησης εργασίας στην Ουκρανία, Work.ua, είχε συμπεριλάβει τέτοιου είδους γραφεία γνωριμιών στις συνηθισμένες κατηγορίες επιχειρήσεων που αποκλείει λόγω ύποπτων πρακτικών.

Πώς μπορούν να προστατευτούν όσοι αναζητούν σύντροφο στο Διαδίκτυο

Η Άννα Μπάουερ-Ζούιεβα, ιδιοκτήτρια του ουκρανικού γραφείου γνωριμιών Grace Family, υποστηρίζει ότι μία από τις πρώτες ενέργειες όταν ξεκινά μια διαδικτυακή γνωριμία πρέπει να είναι η πραγματοποίηση ζωντανής βιντεοκλήσης. «Δεν πρόκειται για την ανταλλαγή βίντεο. Μιλάμε για μια πραγματική επικοινωνία πρόσωπο με πρόσωπο», δήλωσε στον Kyiv Independent.

Όπως επισημαίνει, το να ζητήσει κάποιος από τον συνομιλητή του να δείξει τον χώρο στον οποίο βρίσκεται κατά τη διάρκεια μιας ζωντανής κλήσης μπορεί να βοηθήσει στην επαλήθευση της ιστορίας του.

Οι απατεώνες, όπως εξηγεί, βασίζονται συχνά στη συναισθηματική πίεση, παρουσιάζοντας τον εαυτό τους ως ευάλωτο και σε επείγουσα ανάγκη. Αντίθετα, άνθρωποι που αναζητούν πραγματικά μια σχέση συνήθως δεν ξεκινούν μια γνωριμία παρουσιάζοντας τον εαυτό τους ως κάποιον που χρειάζεται διάσωση.

Από την πλευρά της, η Helping to Leave συνιστά σε όσους επιθυμούν να βοηθήσουν πραγματικά ανθρώπους που βρίσκονται εγκλωβισμένοι στα κατεχόμενα ουκρανικά εδάφη να απευθύνονται σε επαληθευμένες ανθρωπιστικές οργανώσεις, αντί να στέλνουν χρήματα σε πρόσωπα που έχουν γνωρίσει αποκλειστικά μέσω Διαδικτύου.